Je nadert het laatste trimester van je zwangerschap. De gedachte aan de bevalling kon je eerder nog wegschuiven, maar nu komt het wel héél dichtbij. Zie je als een berg op tegen de bevalling of geeft het idee van een inleiding je nachtmerries? Angst rondom de bevalling is helemaal niet vreemd en komt veel voor.
In mijn praktijk in Tiel behandel ik dagelijks hoogzwangere vrouwen die enorm opzien tegen de bevalling. Zij zijn bang dat ze ingeleid moeten worden en dat de bevalling veel te zwaar gaat zijn. Vaak durven zij dit niet hardop uit te spreken en dat is enorm zonde wat mij betreft! Want angstige gevoelens rondom een bevalling zijn heel menselijk.
Natuurlijk zijn ontelbaar veel vrouwen je voorgegaan, maar nu ben jij aan de beurt. Laten we eerlijk zijn: hoe vaak ‘pers’ je een heel mensje uit een gaatje ter grootte van de opening van een fles? Daar mág je best bang voor zijn! Zeker als dit je eerste bevalling is of als je een eerdere heftige geboorte hebt meegemaakt, is die angst absoluut niet gek.
Angst mag er zijn! Je ertegen verzetten heeft geen zin!!
Probeer je angst weg te stoppen, dan werkt dit averechts. Het verzetten tegen wat je voelt, werkt als een boemerang. Tot ongeveer 37 weken lukt het misschien om je gevoelens te negeren, maar zodra de bevalling écht dichterbij komt, slaat die angst keihard toe. Gevolg? Je raakt gestrest, en precies dat is rond de bevalling nooit een goed idee.
Accepteer dat je angstig bent zonder er wat van te vinden!
Veel vrouwen hebben moeite met het uiten van hun angstige gevoelens. Bang voor de reactie en het oordeel van anderen. Toch is het juist goed om open te zijn over je gevoelens, ongeacht hoe anderen reageren. Alsof jij zelf niet wist waar je aan begon toen je zwanger raakte 😉 Geloof me, als je open bent over je angst en je niet schaamt voor je gevoelens, zet je al een eerste stap om de angst te doorbreken. Door je angst te erkennen, creëer je ruimte voor rust en dat geeft vertrouwen.
Pas op dat je geen scenario’s gaat schrijven in je hoofd!
Wanneer mijn cliënten door angst stress ervaren, zie ik vaak een specifiek gedrag ontstaan. Ze beginnen allerlei scenario’s in hun hoofd te schrijven en worden ware controlfreaks. Het idee dat ze tot 42 weken moeten doorlopen, geeft hen slapeloze nachten.
Soms gaan ze al in gesprek met de verloskundige om min of meer een eerdere inleiding af te dwingen. Terwijl ze dan pas 37 weken zwanger zijn en de natuur nog van alles voor ze kan doen. Dit is niet handig, want hierdoor ga je focussen op die inleiding en waar je op focust, dat groeit. Het zet je vast in een patroon van angst en controle, terwijl vertrouwen en loslaten zo belangrijk zijn voor een bevalling. Een bevalling is tenslotte letterlijk het loslaten van je baby.
Onderschat nooit het lijntje tussen moeder en kind
Dat de navelstreng het tastbare lijntje is tussen jou en je baby, is geen nieuws. Onderschat nooit hoe krachtig dat lijntje is! Je baby groeit in jouw buik, jullie zijn één. Dat wat jij denkt en doet, voelt je baby! Stress, angst, paniek, piekeren, verdriet, boosheid, maar ook geluk, liefde en vertrouwen, alles wordt doorgegeven aan je kleintje.
Ben jij gestresst en bang voor de bevalling, dan voelt je baby dat. Dat is voor hem/ haar juist een reden om te blijven zitten, want mama is er nog niet klaar voor! Je houdt dan onbewust de bevalling tegen en voor je het weet ga je overtijd, terwijl je baby er waarschijnlijk al lang klaar voor is.
Laat de controle los, een bevalling is niet te plannen!
Tijdens een voetreflex behandeling check ik via een specifiek drukpunt of moeder en kind er klaar voor zijn. Richting de 40 weken merk ik vaak dat kindjes er klaar voor zijn, maar dat moeder dat totaal nog niet is. Ze blijven maar focussen op die inleiding en zijn eigenlijk totaal niet met hun baby bezig. Ze zitten voortdurend in hun hoofd en zijn hierdoor enorm gestrest.
Jouw lichaam weet precies wat het moet doen, daar kan je hoofd wat van vinden, maar daar hoef je niet naar te luisteren!!
De controle loslaten, hoe dan?
Dit is wel een dingetje, want natuurlijk is de controle loslaten voor het onbekende super spannend. Ik zal in mijn volgende blog hier uitgebreid op in gaan. Voor nu is mijn advies: leun achterover, maak contact met je kindje en vertel hem/ haar dat je op ziet tegen de bevalling. Het is oké als mama het spannend vindt! Je bent een mens, geen robot.
Neem een ontspannen voetenbad, praat met een lieve vriendin die je voor is gegaan. Wat weet je moeder nog van jouw geboorte, ook al was dat een heel andere tijd, het kan wel helpen.
Deel je angst ook met je verloskundige, dan kan zij daar rekening mee houden in de voorbereiding van jouw bevalling.
Let op! Ga nooit googelen, want dan zie je de grootste horrorverhalen voorbij komen en dat is niet jouw verhaal!
Geniet van het getrappel in je buik en de laatste weken/ dagen dat je baby nog even helemaal alleen van jou is. Je kunt het, je lichaam, je hormonen, alles wordt in gereedheid gebracht richting de bevalling. Het enige wat jij moet doen, is de signalen en flow van je lichaam volgen.
Liefs, Niki
0 reacties